pozycja.seosem24.warszawa.pl

Często spotykam się z sytuacjami, w których kiedy dowiaduję się jak na imię swemu maluchowi dali jego rodzice zbiera mi się na śmiech. A to najbardziej łagodna reakcja. Często zdarza się również, że chce mi się płakać, jestem załamany, zażenowany, po prostu nie mogę tego pojąć. O gustach się oczywiście nie sprzecza, to co może nie przypadać do gustu mnie, pozostali mogą uważać za perfekcję - i na odwrót. Rzecz jednak w tym, że uważam, że co poniektóre imiona tak głęboko wbite są w naszych umysłach, tak zgodnie się nam z czymś lub kimś jawią, iż ogromnym niebezpieczeństwem jest chrzczenie tak swoich dzieci, które na dodatek mają nasze nazwisko. Spotkałem się np. z maluchem o imieniu Adolf, i wcale nie był Niemcem. W swoim życiu dostąpiłem okazji ścisnąć dłoń Albinowi, który kompletnie nie miał bladej skóry oraz Alfonsowi, który bynajmniej zarabiał na życie zasiadając w redakcji w czasopiśmie - i nie była to przykrywka. W życiu politycznym Polski często pokazują się także ludzie o ciekawie brzmiących imionach Maria - jest przecież Pan Rokita a także prezydent Komorowski - czy wam też coś tu nie pasuje? Jeśli rozchodzi się o płeć piękną, moja przyjaciółka ma na imię Genowefa i nawet nie pytajcie czy ma na nazwisko Pigwa. istnieje też Sonia, która kojarzy mi się z malutkim, niegroźnym gryzoniem, którego trzyma się w terrarium, a także Żaklina, której imię z trudem przechodzi mi przez aparat dźwiękowy. Uważam, iż im dłużej i bardziej rodzice główkują nad imionami dla swoich maluchów, tym bardziej opłakane są tego skutki.